โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดฐานพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289 (4) ประกอบมาตรา 80 จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำพยานหลักฐานมาประกอบคำให้การรับสารภาพเพื่อพิสูจน์ว่าจำเลยได้กระทำความผิดฐานพยายามฆ่าตามฟ้อง และศาลต้องฟังพยานหลักฐานของโจทก์จนกว่าจะพอใจว่าจำเลยกระทำผิดฐานพยายามฆ่าตามฟ้องจริงจึงจะลงโทษได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาอภัยหลักฐานที่โจทก์นำสืบและพิพากษาลงโทษจำเลยทหารพยายามฆ่าตามฟ้อง
จำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่า โดยอ้างว่าอาวุธมีดที่ใช้แทนเป็นอาวุธมีขนาดเล็กมีสภาพเก่าด้ามมีดกับตัวมีดมีสภาพไม่สมบูรณ์ ไม่สามารถฆ่าผู้เสียหายได้ สภาพบาดแผลเป็นบาดแผลขนาดเล็กไม่รุนแรง ไม่สามารถทำให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้ เป็นการอุทธรณ์อ้างว่าข้อเท็จจริงตามพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าตามฟ้อง เท่ากับอ้างว่าโจทก์นำสืบไม่สมฟ้อง จึงไม่ใช่การอุทธรณ์โต้เถียงข้อเท็จจริงที่ขัดกับคำรับสารภาพของจำเลยหรือเป็นการยกข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจะเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2567
